Fotografie – Krystyna Bilska
Podsumowanie roku 2025 – żywy Kościół, wspólnota nadziei
W ostatni dzień roku 2025 podczas uroczystej Mszy Świętej dziękczynnej homilię wygłosił ks. Wojciech Miszewski, proboszcz parafii św. Antoniego w Toruniu. Było to głębokie i szczere spojrzenie na mijający czas – widziany nie tylko przez pryzmat wydarzeń, ale przede wszystkim jako drogę żywego Kościoła, który tworzymy razem.
Miniony rok zapisał się w historii naszej parafii jako rok jubileuszowy – czas szczególnej łaski, pielgrzymowania, odpustów i duchowego umocnienia. Widzialnym znakiem tego czasu pozostanie jubileuszowy krzyż, ufundowany jako trwała pamiątka dla przyszłych pokoleń. Nie zabrakło w homilii realizmu: Kościół, także dziś, doświadcza ataków, niezrozumienia i prób marginalizacji – zarówno w mediach, jak i w przestrzeni publicznej. Z bólem wspomniano m.in. ograniczenie obecności lekcji religii w szkołach. A jednak – jak podkreślił Ksiądz Proboszcz – obok zła zawsze istnieje dobro, często ciche, skryte, ale szlachetne i trwałe. Rok 2025 przyniósł również ważne wydarzenia w Kościele powszechnym i lokalnym: pożegnanie papieża Franciszka, powitanie nowego papieża Leona oraz ingres nowego biskupa diecezjalnego – bp. Arkadiusza Okroja, który kilkukrotnie gościł w naszej parafii.
Z wdzięcznością spojrzeliśmy na życie parafii:
-
ok. 2000 wiernych uczestniczących w niedzielnej Eucharystii,
-
piękną i różnorodną służbę liturgiczną – od dzieci po dorosłych akolitów, także z udziałem dziewcząt,
-
rozwijające się zespoły muzyczne, chór i zespół uwielbienia,
-
głębokie przeżycia duchowe, jak grudniowy akatyst, który ma stać się stałym elementem parafialnej tradycji,
-
kolejne edycje Kursu Alpha, przynoszące owoce wiary i zaangażowania,
-
liczne wspólnoty formacyjne: Żywy Różaniec, Akcję Katolicką, grupy modlitewne i misyjne.
Szczególnym znakiem żywej wiary było wprowadzenie relikwii św. Karola Acutisa podczas Diecezjalnego Dnia Młodzieży oraz szeroka działalność charytatywna i misyjna: pomoc misjom, adopcja dzieci na Madagaskarze, wsparcie dla Kuby i gotowość serc w czasie przyjmowania pielgrzymów.
Padły również konkretne liczby – nie jako statystyka, lecz jako obraz rzeczywistości:
-
61 chrztów,
-
20 małżeństw (najmniej od 25 lat – znak czasu i wezwanie do modlitwy),
-
107 pogrzebów – modlitwa i pamięć o tych, którzy odeszli.
Nie zabrakło słów wdzięczności za odpowiedzialność materialną parafian, dzięki której możliwe były remonty, inwestycje i troska o piękno świątyni.
Na zakończenie wybrzmiało wezwanie, by wejść w nowy rok jako „pielgrzymi nadziei” – z ufnością, że Bóg potrafi przemienić trud w błogosławieństwo, a niepokój w pokój serca.
Niech rok 2026 będzie dla nas wszystkich czasem dobra, umocnienia wiary i nadziei.
Błogosławionego Nowego Roku!